Promotional commercials for the magazine of Texelse Boys ‘Meanwhile’.

Director Marcel Kampman
Assistent Jaap Bossen
Animation & artwork Marcel Kampman
Camera Marcel Kampman, Jaap Bossen
Logo design Artmiks [image builders]
3D Logo Alfons Dolsma

Concept
Why a ‘magazine’? Since the Texelse Boys project for the most part takes place online, we want to create something that will have more of a physical presence. Something that travels, meets people when not online. Something on the go, you can take with you.

A lot is possible on the web, and without it this project couldn’t exist. But now we just want to enter the real world. For example: an image on a website has an entirely different (emotional) value than when the same image has been printed in a magazine. At this moment, the Texelse Boys website is more like a passive ‘magazine’, with work being added on occasion. That’s about to change. A new website is in the works; the website will become fully community-based. More than ever before, it will be an open stage for all Texelse Boys members, where they will be able to freely exchange information, knowledge, interactivity and ideas. And of course it will contain new work, made exclusively for the project. It can’t, and never will be an online portfolio website.

Back to Meanwhile! Will Meanwhile then be more of a collection of work that has been created, already shown online? No. Nothing like that whatsoever. The web is the web just like a magazine is a magazine. Each and every medium has its own specific rules. A printed image is totally something else than an image shown online. Because it is in a physical form, people will spend more time with the printed image. The placing of the image on the page (composition) also affects the way you look at it. Similarly, television is also a very different medium, which Texelse Boys has participated in last October (October 3rd 2004, VPRO), has its own specific rules.

So, the content for Meanwhile will be the content for Meanwhile. Each issue will have its own point of departure. What Meanwhile can be about could dependent on the main sponsor for issue. For example: If a company that fabricates pens will sponsor an issue of Meanwhile, the entire issue will have to be created with that particular pen. That issue will be created almost entirely in blue, red, green or black, mostly consisting of hand drawn work, sketches, animations, or written stories.

In addition to the artwork, a section may be added with articles on festivals like OFFF reported by Texelse Boys members. Meanwhile may also contain columns, other kinds of reports, or an agenda with upcoming events. But, these kinds of additions will always be secondary to the creative works in Meanwhile. It is not our intention to become an editorial ‘magazine’, since the carriers of Meanwhile will also change so we simply won’t always have the space for that. And it will never about portfolio’s either.

If a reader wants more information about a particular contributor, they can easily look him/her up on the Texelse Boys website, where a link to each contributor’s website can be found.

The Texelse Boys project will never stop; it’s continuous, ongoing. That’s another reason we want to create a ‘magazine’ instead of a book. A book is more like a little museum, it is more static compared to a magazine. A book is too serious and not flexible enough. The Meanwhile project is an ongoing project, the creativity is ever changing, it’s content is more temporary and time-based in nature. For these reasons, a magazine, in any kind of appearance is better suited.

Why Meanwhile as a title?
We had some long sessions with Artmiks [image builders] www.artmiks.nl and through email with several other members to come up with a name that both fits the scope of the project, and also completely fits the format. As already stated, the project is continuously ongoing, but sometimes also exists at different places and moments in time. For example, Texelse Boys threw several parties for the release of the movie 24hour Party People (by Michael Winterbottom) in The Netherlands. Two bands part of the Texelse Boys network were playing at five different venues in The Netherlands (Amsterdam. Rotterdam, Utrecht, The Hague), while at the same time, at the other side of the country, two Texelse Boys VJ’s from London did their thing at the AveCom Real Festival (a festival for art & new media) in Arnhem.

So, since Texelse Boys is such a busy project with many different and often unexpected things happening at the same time, we thought ‘Meanwhile’ was very fitting as a title for the format. ‘Meanwhile’ is a nice time-based reference and it also makes very clear that while something very cool is happening somewhere, there is something just as cool happening elsewhere.

The Meanwhile design
The design for Meanwhile itself will never be more explicit as the placed artwork and/or content and will be strongly dependent on the form it appears in. The design will support the creativity, making it easy to browse through Meanwhile. A different member of the Texelse Boys network will be in charge of the design of the overall design of an issue. Besides always using the provided Meanwhile logo, that designer will be completely free to interpret the cover/logo in anyway he/she feels like.

Name Meanwhile

Description An international showcase of unique and inspiring work from the members of the Texelse Boys network, created especially each issue – medium independent. Content can be artwork, photo’s, stories, reflections, poems, but also music, interactive work, movies, or whatever it needs to be for the members to tell their story. Meanwhile will be a ‘portable creativity format’. Our believe is that a magazine doesn’t need to be in paper only. The message determines the medium, but will always be accompanied with a paper carrier. Meanwhile is a message medium. As long as it is a physical, mass-produced medium and can be shared with others. Meanwhile always needs a stamp to go places. Meanwhile makes physical contact with members and its audience. Meanwhile makes the Texelse Boys project and mindset portable, to be carried from place to place in order to inspire people.

Content It will be teasing, inspiring, tear jerking, interesting, but always completely surprising and unexpected. Content can be anything and everything. The target audience is people with interests in creativity, including photography, design, illustration, video, poetry, literature, theatre and any other possible thinkable kind of creativity.

Tone of voice Trendy, today, involved, fresh, elegant, intelligent, international, positive.
Positioning Meanwhile has to conquer its own space. It has to be special; along the same lines as Arkitip, Ubersee or Lab magazine, but then not nessecarily as a printed matter. The difference is that we would like to keep the spirit and uniqueness of Meanwhile and Texelse Boys, while keeping it as low priced as possible (or even free) when sponsors can cover the costs.

Practical matters When Meanwhile is a magazine in the definition of a paper magazine: half the dimensions of a regular magazine, but double the amount of pages. Then it will definitely be a magazine in its look and feel, but its size mirrors that of a book. Therefore, it will feel more substantial, and will enjoy a longer life span than a magazine. Preferably we would like Meanwhile as a classic magazine to be about 256 pages, not necessarily printed in full colour. Our ambition is to become and stay exclusive. It could as easily be a audio cassette, a VHS tape, a Flash card or a USB memory stick. When it’s out of stock, well, too bad. When you don’t have what it takes to experience Meanwhile like a tape deck, DVD player or card reader, well, too bad.

Frequency Meanwhile is issued on a ‘need to share’ basis. Our goal is to have 2 to 4 publications a year.

Possible physical appearances
Multiple message carriers (with use of an electronic device)
DVD, CD, CD-R, audio cassette, 3.5” floppydisk, VHS tape, MiniDV tape, Zip disk, DAT tape, any type of Flash card, USB stick, MiniDisk or any other possible medium that has the possibilities to facilitate space for multiple authors.

Multiple message carriers (without use of an electronic device)
Magazine, book, (news)paper or any other possible medium that has the possibilities to facilitate space for multiple authors.

Single message carriers (without use of an electronic device)
Napkins, beer mats, stickers, balloons, messages in bottles, t-shirts, (plastic) bags, buttons or any other possible medium that can
only facilitate space for a single author.

Single message carriers (with use of an electronic device)
Any possible medium that can only facilitate space for a single author.

The medium choosen for a particular issue of Meanwhile has a direct consequence to the audience it reaches. It is possible that someone hasn’t got the right equipment to experience Meanwhile. Since the physical appearance follows the content, it can limit the range of Meanwhile because of difference in standards like in video, availability of a particular player like a Zipdrive, etc. We choose for the best possible medium to bring the message, and if that’s a 3.5” floppy, it will be a 3.5” floppy. We do not just choose for a odd medium like a DAT tape to irritate people. Creativity first.

Distribution
Meanwhile should be everywhere where creatives are and Texelse Boys members are located, worldwide. Like bookstores, galleries, museums, art schools, etc. But besides all ‘regular’ places, we also want to distribute Meanwhile alternatively. Let’s say we hook up with a company that makes sneakers for sponsoring, they can put Meanwhile in their showboxes too.

Twee keer eerder waren de Texelse Boy tastbaar. De bands Alamo Race Track en Kamino traden op onder dezelfde naam. Maar Lowlands 2005 is de eerste echte persoonlijke live-performance van Texelse Boys-ouders Marcel Kampman en Frederik Nysingh. Niet dat ze op het podium staan. Hun act is het podium. Of nee, eigenlijk is het een klein festival binnen het festival. Overdag vooral voor de actieve creatievelingen, later op de dag meer voor de passieve genieter. Dus met de lunch ringtones maken, of complete nummers op gameboys, meeschrijven met de sms-roman, animatievideo’s, of door een virtuele omgeving crossen met vier andere bezoekers achter het stuur. En na je avondpannekoek lekker stuiteren op Donna Summer of een Spaans Magazine performance. Heb je al een idee?

“Dat maakt niet uit. Mijn vriendin begint het ook nu pas langzaam te begrijpen. Ik heb zelf trouwens ook geen idee wat die Spanjaarden zometeen gaan doen op het podium. Ik weet alleen dat ze hele mooie dingen maken, dus ze doen zeker iets goeds. Maar of het publiek het kan begrijpen, ik weet het niet.” Dat maakt ook niet uit, vindt Kampman. Begrip is geen wens van het creatieve brein achter het concept. Mooie dingen maken. Punt.

Ook mooie dingen huren trouwens. Neem nou de schotel op het dak van zijn speeltuin. “Die is nog van een Bon Jovi-tour. En die grote antenne is de cocktailprikker van U2’s popmart tour.” Nee, Bono en Bon zijn geen lid van het collectief dat Texelse Boys is. Maar dat Kampman die attributen heeft weten te ritselen typeert hem. “We hadden het over de aankleding. Met producers van Mojo. Ze keken naar elkaar, een vragende blik werd positief beantwoord zonder een woord te wisselen en de schotel was feitelijk geregeld.” Het Texelse Boys-gevoel ten voeten uit.

Kampman doet heel stoer als je hem vraagt of een droom is uitgekomen: “Het voelt meer als een afgevinkt dingetje op mijn lijst van wilde ideeen.” Maar zie je hem rennen in zijn speeltuin, de twinkeling in zijn ogen als hij vertelt over de host die de drank zo goed doet en de catering die zo goed is voor de zeventig mensen die dit weekend werken als Texelse Boy, dan weet je het: hij is gelukkig, blij, voldaan.

Hij geeft toe, het is niet de hele dag vol. Maar dat hoeft ook niet. Zelf muziek maken op de gameboy, het was weggelegd voor slechts tachtig mensen dit weekend. Kampman: “We hebben het overwogen, iets groots doen. Maar dan wordt het al snel lullig. Liever tachtig mensen die echt iets kunnen doen, dan vijftienhonderd die drie minuten spelen met een frutsel die je op een techniekbeurs gratis kunt krijgen.”

En volgend jaar? Kampman: “Het mag niet die keet met die stekkers worden. Het moet amorf blijven. Als het voorspelbaar wordt, mag de stekker er van mij uit.” Toch wil hij de Texelse Boys Playground niet zien als een eenmalig project. Sterker nog, een Mojo-medewerker gaf hem al een gekscherende hint op voortzetting met de opmerking: “Die tas kunnen we in drie jaar wel afschrijven.”

Maar voor hij daar harde uitspraken over doet, wil hij eerst een ander projectje afvinken: “Ik heb net een huis gekocht in Meppel en daar moet nog wel het een en ander aan gebeuren.” Of het bed van Madonna’s Blond Ambition-tour nog voorkomt in dat project, is onduidelijk.

De tijdens Lowlands geschreven sms-roman kun je binnenkort online lezen.

Worlds first SMS Novel has been written with sms messages, curated by famous Dutch writers Kluun, Jacob van Duijn, Renske de Greef en Jan Hoek. A SMS Novel is based on a ‘pass through letter’, where each next participant adds a line of text, so a story written by a group of people is the result.

Concept by Marcel Kampman and Frederik Nysingh. The project has been sponsored by Orange, the flash front-end and database linking has been designed and programmed by Fabrique. The back-end has been programmed by Marco van Hylckama Vlieg.

De Texelse Boys (vernoemd naar een leren tas van een voetbalploeg uit de jaren ’20 van de vorige eeuw) is een initiatief van creatief Marcel Kampman. Al eerder volbracht dit collectief projecten op het gebied van 3D Design, vormgeving en muziek en eigenlijk alles wat mogelijk en onmogelijk is in de wereld van multimedia. Alle kunstdisciplines passen in de koker van de Texelse Boys. En nu worden we getrakteerd op een bonte selectie van bijzondere performances en interactieve projecten op Lowlands. Dankzij hen word je nog verrast door onder andere Jamie Lidell, Eboman en Funkstörung & Pixelpasta. En schrijvers! Texelse Boys-spokesman en oprichter Marcel Kampman benaderde Willem van Zeeland, die de verantwoordelijkheid van het literaire programma op Lowlands heeft. Die vroeg op zijn beurt Raymond van de Klundert (Kluun), Jacob van Duijn en Jan Hoek en Renske de Greef van Spunk voor hun medewerking aan een SMS roman, waarbij de Lowlands bezoeker zelf invloed kan uitoefenen.

Texelse Boy Kampman: “De eerste stappen naar de SMS roman worden ondernomen door een van de geselecteerde auteurs. Daarna is het de beurt aan het Lowlandspubliek om zelf teksten toe te voegen via een SMS dienst.” Een heus feuilleton op Lowlands, waarbij het onderwerp, de titel en de eventuele romanpersonages nog niet vooraf zijn vastgelegd. “We laten de vrijheid en het toeval het werk doen. De auteurs zullen in samenwerking met een moderator ter plaatse de ingezonden berichten beoordelen, om te controleren of ze relevant zijn voor het verloop van het verhaal. In sommige gevallen kan het gebeuren dat een SMS-je in zijn geheel, dus niet geredigeerd, word opgenomen in het verhaal.”

In de zogenaamde Playground op Lowlands van de Texelse Boys moet het dus een epicentrum van experiment en spontaniteit zijn. “De vier auteurs zijn bekend met het breed interpreteren van literatuur en ze staan ook nog onafhankelijk van ons op het literatuurprogramma. Daarom zijn ze geschikte kandidaten voor dit project,” aldus Kampman.

Jan Hoek, één van de vier schrijvers en momenteel ook hoofdredacteur bij het ‘anarchistische literatuurtijdschrift voor jongeren’ Spunk, zegt dat hij erg benieuwd is wat de Lowlandsganger te melden heeft. “Ik ga geen zedenpolitie spelen, maar als het alleen maar gescheld en geneuk wordt, dan zou ik wel wat gaan filteren. Maar verder mag ik zelf ook graag vieze verhalen schrijven. Ik kan me zo voorstellen dat het een verhaal gaat worden over iemand die helemaal niet zijn Lowlands tentje uit komt. En er alleen maar in eenzaamheid masturbeert.”

Marcel Kampman wil het liefst de roman uiteindelijk daadwerkelijk gaan uitbrengen. “Zodat je een boek krijgt van talloze SMS-auteurs, dat lijkt me fantastisch. Hoe we de namen van al die auteurs zullen noteren? We gaan de letters die gecombineerd zijn aan de cijfers van het mobieltje, publiceren op de achterflap. Het laatste cijfer zullen we altijd vervangen door een x; zo zullen de participanten niet plat gebeld worden door lolbroeken…”

Het is de primeur op Lowlands: de Ringtone Machine. Dat is een apparaat waarmee de festivalganger zijn eigen ringtone kan maken. Nou ja, niet helemaal van zichzelf, maar samengesteld uit samples van onder andere Funckarma, Acid Junkies en David Gilmour Girls.

“Iedere band of artiest levert minimaal veertig samples,” legt Theo Andriessen van initiatiefnemer Ringtone Society uit. “De fragmenten zijn speciaal hiervoor gemaakt en op zo’n manier dat alles bij elkaar past.” Dus elke baslijn, drumpartij en zanglijn van bijvoorbeeld Funckarma kunnen met elkaar in één ringtone, zonder dat het raar of vals klinkt. “Als lego dat je op elkaar klikt,” vergelijkt Andriessen.

In de machine komt een grote database met samples. De bedoeling is dat die ook na Lowlands nog zal uitbreiden. “Artiesten zien dit als een uitdaging,” zegt Andriessen. “Het is een nieuw muzikaal medium voor een soort ultrakorte composities.”

Op Lowlands wordt de Ringtone Machine voor het eerst in het openbaar gebruikt. “Het is nog wat experimenteel allemaal,” zegt Andriessen. “Maar is de machine een succes, dan gaan we kijken naar andere manieren van exploitatie.” De artiesten zetten hun samples op een cd, voorlopig krijgen ze daar één bedrag voor. “Wanneer de machine in elke friettent en huiskamer te vinden is, gaan we opnieuw met de bands praten.”

Behalve festivalgangers kunnen ook artiesten een eigen ringtone opnemen. In de Playground wordt een studio ingericht waar een band of artiest zijn ringtone ter plekke inspeelt. De beltonen kun je tijdens en na Lowlands downloaden. Het is nog niet zeker welke artiesten hier aan mee gaan doen. Andriessen: “Waarschijnlijk gaan we die dagen zelf mensen ronselen.”

De liveringtones kosten negentig eurocent per download en worden in het assortiment van de Ringtone Society opgenomen. De Ringtone Machine is wel gratis te gebruiken tijdens het festival.