Nu al een te gek boek en het moet nog uit komen, het debuut van mijn goede vriend Ivo Victoria. Maar ga het halen en lezen vanaf 6 september 2009.

Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt) is het verhaal van een man van halverwege de dertig, die vaststelt dat zijn leven tot dan toe een herhaling van (verkeerde) zetten is geweest. Het is een ontroerende, bitterzoete en bij vlagen wrange bespiegeling over vriendschap, verlies, afkomst, de loop des levens en de geringe invloed die we daarop hebben. Tegelijkertijd geeft dit boek een prachtig beeld van een Vlaams dorpje in het begin van de jaren tachtig.

Ivo Victoria is een opmerkelijk literair talent. Zijn gevoel voor sfeer, originele beeldende taalgebruik en trefzekere beschrijvingen maken van dit debuut een authentieke roman van een wringende schoonheid.